Sincere Love - Yes they love each other sincerely....!

అనగనగా ఒక software అమ్మాయి - జాబు పనిమీద onsite (అమెరిక) కి  వెళ్ళి ప్రేమలో మునిగిపోయింది, చివరికి  ఏమి జరిగింది? తన ప్రేమ సక్సెస్ అయిందా? అనేదే ఈ .

True Love Means What ?

            ఉండటానికి ఇల్లు, తినడానికి తిండి, కర్చుపెట్టడానికి చేతిలో డబ్బు, షికారు కొట్టడానికి తోడుగా స్నేహితులు అన్నీ వున్నా... అందరూ వున్నా... మన కష్ట సుఖాలని పంచుకునే ఒక తోడు/హృదయం లేనిదే ఆ జీవితానికే సంతృప్తి వుండదు. అలాంటి సరిజోడైన తోడు దొరికిన రోజు మనకి నిజమైన ప్రేమ లబించినట్టే - nothing but True Love... 

          

                  

                   

             

Let's TRY TO DO HELP (or) LEAVE OTHERS TO DO HELP..!

అరె చూడు చూడు నీళ్ళు... బలే ఎర్ర రంగులో వున్నాయే చూడు ఇలా(..
                చెప్పుకుంటూ ఆడుకుంటున్న చిన్న పిల్లలు..

                తీరా చూస్తే రక్తం, రోడ్డు నిండా జలపాతంలా కారుతుంది. 

      

ఏంటి ఈ రక్తం? ఎక్కడనుంచా? అని చుస్తూ రోడ్డు మీద వస్తూ పోయే వాళ్ళని విచారిస్తూ వుండగా రోడ్డుకి అడ్డంగా పెళ్లి బోజనాలకి వచ్చినట్టుగా గుంపులు గుంపులుగా నుంచుని వున్న జనాలను చూసి బహుశా ఏదో పెళ్ళో / నాటకమో జరుగుతుందేమో అనుకుని పట్టించుకోకుండా వెళ్ళిపోతున్న నా పాములాంటి చెవులకి "ఒక పెద్ద బస్సు ప్రమాదం జరిగిందట. బస్సు వెళ్లి ఒక పెద్ద లారి ట్రక్ కు గుద్డుకుందంట. అని మాటలు వినిపించాయి." 

ఆరా తీసి వెళ్లి చుస్తే... గుంపులు గుంపులు నుంచుని అందరూ వింతగా చూస్తున్న ఆ నాటకం ఇదే! కానీ నేను వెళ్ళే సరికే సగం ఘోరం జరిగిపోయింది పరిస్తితి చేజరిపోయిందని అనిపించింది.  ఆ సంగటన జరిగిన వాతావరణంలో ఎంతో మంది తమ ప్రాణాలని కోల్పోయారు, మరికొంతమంది కోల్పోడానికి సిద్దంగా వున్నారు. ఇంకొంతమంది తమరికి ఎవరైనా సహాయం అందించక పోతారా అనని ఎదురు చూస్తున్నారు, మిగిలిన ఆ కొంత మంది కూడా ప్రాణాలను అరిచేతుల్లో పెట్టుకుని సహాయం చేసే చేతుల కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు..  

వారి కళ్ళల్లో దాగివున్న దీనమైన చూపులు బ్రతకాలని పరితపించే వారి ఆవేదనని చూసి కూడా ఒక్కరూ ముందుకు రాలేదు వాళ్ళని హాస్పిటల్ కి తీసుకు వెళ్ళడానికి! కనీసం అంబులన్స్ కి అయినా ఫోన్ చేసారో లేదో? అది కనుక్కునే సమయం కూడా నాదగ్గర లేదు ముందు నేను ఎలాగైనా సరే కనీసం మిగిలి వున్న ప్రాణాలని అయినా కాపాడాలని అనుకున్నాను. 

         ముందడుగు వేశాను....  నా అడుగు వేయడం పూర్తికాకుండానే అరె ఎక్కడికి బాబు ముందుకు వెళ్తున్నావు అది సంఘటన జరిగిన ప్రదేశం! అక్కడికి వెళ్తే నీ వేలి ముద్రలు కూడా పడతాయి మళ్లీ నువ్వుకూడా కోర్ట్ లూ కేసులు అంటూ జైళ్ళ వెంట తిరగాల్సి వస్తుంది రా వెనక్కి వచ్చి మాతోపాటు ఇక్కడే నుంచుని చూడు..  

       అదేమన్నా తోలుబొమ్మలాట? వెనకే వుండి చూడటానికి? అననిపించింది. అయినా సహాయం చేస్తే ఆ వేలిముద్రల వల్ల మనం కూడా జైలుకు వెళ్ళాల్సి వస్తుంది అని చెప్పిన ఆమె తెలివికి మెచ్చుకోవాలో ఏడవాలో నాకు అర్థమే కాలేదు.  ఆమె మాటలని పట్టించుకోకుండా దగ్గరికి చేరుకునేలోపే అయ్యో అయ్యో అని గుండెలు బాదుకుంటూ మా ఆయన చనిపోయరే కాపాడండి అయ్యా కాపాడండి, కనీసం మమ్మల్ని అయినా కాపాడి పుణ్యం కట్టుకోండి అయ్యా..! అననే ఆర్తనాదాల వినికిడికి నా చెవులు ముసుకునిపోయి కళ్ళ నుంచి నీళ్ళు వచ్చాయి. 

ముందుగా 108 కి కాల్ చేసి పరిస్తితి వివరించాను.  అంత విషాదకరమైన సంఘటనని చూసాక కూడా ఒక్కరికీ మనసు కరగటంలేదు, ఎవరూ ముందుకు రావడంలేదు సహాయం చేయటానికి.

మనం ఇంకా మనిషికి మనిషికి సహాయం చేసుకునే కాలంలోనే బ్రతుకుతున్నామా? లేక జంతువుల లాగా అడవిలో బ్రతుకుతున్నామా ? అనని ఒక్కసారిగా సందేహం వేసింది.  

కనీసం అంబులన్స్ వచ్చేలోపల ఫస్ట్ఎయిడ్  చేసి కొంత మందిని అయినా కాపాడాలని ప్రయత్నించాను కానీ నన్ను ముందుకు వెళ్ళనీయకుండా ఆపే ఈ సైనుకుల నుండి తప్పించుకుని వెళ్ళడానికి పట్టే సమయంలో ఇంకొంత మంది ప్రాణాలను కోల్పోయేలా వున్నారు. చివరికి అంబులెన్సు రానే వచ్చింది కానీ ప్రయోజనమే లేకపోయింది అప్పటికే ఒక్కరి నుంచి సహాయం అందక అందరూ చనిపోయారు. నా కన్నీటికి అడ్డు లేకుండా పోయింది. కనీసం ఒక్కరి ప్రాణాలను కూడా కాపాడలేకపోయిన నా ప్రాణాలు వున్నా ఒక్కటే లేకపోయినా ఒక్కటే ? ఇంక నేను చేసేదేమీ లేక మనసులోనే వాళ్ళందరికీ క్షమాపణ చెప్పాను. 

ఓ ప్రియ్తమైన స్నేహితులారా ! మీరు ఏ లోకంలో వున్నా మీ మనసుకి ప్రశాంతత కలగాలని కోరుకుంటూ 

                               విశ్రాంతి కలిగి హాయిగా నిదురించాలని ఆసిస్తూ సహాయం చేయలేకపోయిన ఓ అజ్ఞాత వ్యక్తి.  

                                                                                 

  

So friends! I am requesting you to please help others when they are in need...

At least don't stop others when they are ready to do help. please leave them freely TO DO HELP.  

Let's Try to do Help..! (or) Leave others to do help..!

    

ఇది నిజమైన కధ కాకపోవచ్చు కానీ ఇలాంటి సంఘటనలు మాత్రం జరగడం లేదు అనుకోకండి, ఈ లోకంలో కొంతమంది సహాయం చెయ్యరు చేసేవాళ్ళని చెయ్యనివ్వరు అది బహుశా భయం వల్ల కావచ్చు లేదా ఆ సంఘటన జరిగింది నా వాళ్ళకి కాదుగా అననుకోవచ్చు మరింకేదైనా కారణం కావచ్చు. అలాంటి వాళ్ళ మాటలను లెక్కచేయకుండా మీ వంతు సహాయం చేయాలని ఒక భారతీయ పౌరుడిగా మీ భాద్యతని మీరు నిర్వర్తించాలని కోరుకుంటూ సెలవు తీసుకుంటున్న మీ Teju Innovations....! 

                              

Understanding Love

(A speechless understanding love between wife & husband )

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ప్రేమ్ చేతులు ఐశ్వర్య చీరను వెతుకుతున్నాయి... ఎందుకో తెలుసా?                         అలారం ప్రొద్దున్నే 5 గంటలకు చిన్న కూతతో మోగీ మోగగానే టక్కున నిద్ర లేచి తన పక్కన గురక పెట్టి మరీ పడుకొని వున్న తన భార్య చీరను తడిమి, తన మొహం కనపడకుండా అడ్డుగా వున్న వెంట్రుకలను పక్కకు తీసి, 5 నిమిషాల పాటు తన మొహాన్ని కన్నార్పకుండా చూస్తూ            తన తల మీద ప్రేమతో ఒక చిన్న ముద్దు పెట్టి,           ఐ లవ్ యు డార్లింగ్,           మేరి జానూ ...,,, 

          స్వీట్ హార్ట్           నేను నిన్న ఏమైనా అనుంటే సారీ రా ప్లీజ్ క్షమించేయ్... పర్వాలేదులే నీ మొగుడినేగా క్షమించేయ్ లే(..... 

          అని చిన్నగా చెవిలో చెప్పి మళ్ళి నిద్రపోతాడు ప్రేమ్.                   

ఆ స్పర్శకి, తను చెప్పే గుసగుసలకి గురక పెట్టి మరీ నిద్రపోతున్న ఐశ్వర్య నిద్ర లేచి ప్రేమ్ మొహాన్ని చూస్తూ హ్మ్.... నేను నిన్నే మర్చిపోయానులే. నిన్న మనం పడ్డ గొడవలు అన్నీ, నిన్నే మెమరీ కార్డు నుంచి డిలీట్ చేసేసాను.  దేవుడా లేస్తూ లేస్తూ ఈ కంప్యూటర్ గోల ఏంటే.....?  

ఐశ్వర్య  :  అయినా నాకు కావాల్సింది నీ సారీ కాదు, 

ప్రేమ్మ   :  మరి ఇంకో ముద్దు కావాలా? 

ఐశ్వర్య :  దీనికేం తక్కువ లేదు....  సరేబాబు నాకు వంట గదిలో చాలా పని వుంది నేను వెళ్ళాలి వదులు అనని తన               చీర చెంగును ప్రేమ్ చేతిలో నుంచి లాక్కుని వెళ్ళిపోయింది.

ప్రేమ్   :  హేయ్ ఇదిగో ఆగు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావ్ ? నేను లేకుండా నువ్వు వంట చేయటం ఎప్పుడు నేర్చుకున్నావ్                అసలు  ?

ఐశ్వర్య : నేను ఎక్కడ చేస్తున్నాను వంట దా... నువ్వే చేయి!

ప్రేమ :    అది సంగతి ఇంకా నువ్వు వంట చేస్తున్నవేమో అని బయపడ్డా !  
ఇంతలో కాలింగ్ బెల్ మోగింది, పాలవాడేమో అనని తలుపు తీసింది ఐశ్వర్య చుస్తే అత్తా మామ వచ్చారు అనుకోని పెళ్ళికి పేరంటాళ్ళు వచ్చినట్టు.  వాళ్ళిద్దరూ ప్రేమించి పెళ్ళి చేసుకోవడంతో ప్రేమ్ వైపు చుట్టాలు గానీ ఐశ్వర్య వైపు చుట్టాలు గాని రాకపోకలు లేవు. హటాత్తుగా ఏమైందో గాని వేకువజామునే ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఏంటి అమ్మాయ్ మమ్మల్ని లోపలికి పిలవ్వా అని అన్న తోడికోడలు  మాటలు విని షాక్ లో నుంచి తేరుకుని అదేం లేదు అత్తయ్యగారు రండి లోపలికి అని పిలిచింది. 

 



   

Crazy Love Between Crazy People

( Kids - its a bit terrific story please careful before reading  )



 ఆ రాత్రి అమావాశ్య - కారుమబ్బులతో కమ్ముకునిపోయిన చీకటి రాత్రి అది /.....

    ఆ  అర్ధరాత్రిలో  పల్లెటూరిలో,  స్మశానంలో శవాల మద్యలో కూర్చుని ప్రేమించుకుంటున్న ఇద్దరు మనుషులు బహుశా ప్రేమికులు కావచ్చు - అని చెప్పుకుంటారే తప్ప దగ్గరకి వెళ్ళి చూసే దైర్యం ఎవరికీ లేదు. 

కొంత మంది అయితే ఆ ఊరిని రోజు రాత్రి వేళలో వచ్చి ఏ భూతల బారిన పడకుండా కాపాడటానికి వచ్చిన అదృశ్య శక్తులు అని చెప్తుంటారు ఆ మాటలకి విరుగుడుగా ఇంకొంత మంది - అయితే గుళ్ళో ఉండాలి కానీ స్మశానంలో ఎందుకు వుంటున్నారు అందులోనూ ఇద్దరు కావాలా?కాపాడటానికి?  అని విమర్శిస్తూ వుండే వారూ వున్నారు.  

నిజంగా వాళ్ళు దెయ్యాలా? లేక మనుషులా? -- అని తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నించే టీవీ చానళ్ళు.  టీవీ చానళ్ళ వాళ్ళు ఎప్పుడు కనుక్కుంటారో? ఏమని తేల్చి చెప్తారో? అనని ఆసక్తిగా ఎదురు చూస్తున్న జనవాసులు.

       ఇంతకీ  మీరు కూడా వాళ్ళు దయ్యలేమో అనని బ్రమపడుతున్నారా...! నో నో వాళ్ళు ఎవరో కాదండి మన క్రేజీ కధలోని క్రేజీ  ప్రేమికులు అదేంటో కొంతమంది క్రేజీగా ఆలోచిస్తూ క్రేజీ పనులే చేస్తుంటారు అలంటి వాళ్ళల్లో ఈ జంట ఒకటి,,

 
          

Lonely Murmuring (ఒంటరి గుసగుసలు)

Me, My Dairy, My Page...! (నేను, నా డైరీ, నా పేజి....!)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                     బాధలో వున్నప్పుడు అందరూ ఉన్నా నేను ఒంటరి జీవినే..! ఎప్పుడూ నా బాధని దీనిలోనే వ్యక్తపరుస్తుంటాను- నా డైరీలో !  అదేంటో, చాలా బాధగా ఏడుస్తున్నప్పుడే నాకు డైరీ రాయాలనిపిస్తుంది, అది కూడా అందంగా అలంకరించిన డైరీ లో కాదండోయ్ ఒక చిత్తు పేపర్ మీద, ఎవరికీ కనిపించనంత చిన్న అక్షరాలతో రాస్తుంటాను, రెండో రోజు చదివితే నా రాత నాకు కూడా అర్ధం కాకూడదు అని.....!

              ఈ రోజు ఎందుకో తెలీదు గాని చాలా చాలా బాధగా వుంది ఎందుకు ఈ సమాజంలో వున్న అందరూ నన్ను ఇంతలా బాధ పెడుతున్నారు లేదా నేనే అలా అలోచిస్తున్నాన? అర్ధం కావట్లేదు. ఏదైతేనే అందరూ ఎదుటి వారిని ఉపయోగించుకోవాలి అని అనుకునేవారే, నా నుంచి మాత్రం అందరికీ సహాయం చేయించుకుంటారు తీరా నాకు సహాయం చేయాల్సివస్తే మాత్రం ఒక్క చెయ్యి ముందుకు రాదు.  ఈ సమాజంలో అందరూ ఇంతేనా?

అమ్మ ఎప్పుడూ చెప్తూనే వుంటుంది "నీకు చేతనైనంతలో సహాయం చేయి వాళ్ళకి సమయానికి సహాయం అందిందా? లేదా ? అంతే...!  ప్రతిఫలంగా వాళ్ళేదో చేస్తారని చూడకు" అనని. కొసరుగా మా అమ్మ ఇంగ్లీష్ లో కూడా చెప్పింది "Never Expect Anything From Anybody...!"

             వీళ్ళ ద్వారానే నాకు సహాయం అందింది అనని నలుగురికి చెప్పాలని కోరుకోవడం లేదు, కనీసం సహాయం చేసిన వాళ్ళకి కృతజ్ఞత అయినా చెప్పకపోగ వాళ్ళకే చెడు చేస్తున్నారు. నేను కూడా ఆ కోవకి చెందిన బాదితురాలినే - అందుకే నా బాధను ఈ డైరీ వంకతో మీతో పంచుకుంటున్నాను, డబ్బులు గాని ఇంకేమైనా సహాయం కావాలి అంటే మాత్రం నా మీద ఎంతో ప్రేమ వున్నట్టు లేని ప్రేమని ఏ సూపర్ మార్కెట్ నుంచి కొని తెస్తారో గాని, ఆపడానికి కూడా వీలులేనంత ప్రేమని వలకబోస్తారు.

           వాళ్ళకి కావాల్సిన సహాయం అందాక హలో...! ఎవరిండి మీరు? మిమ్మల్ని ఎక్కడో చూసినట్టు వుందే, మీ మాట తెలిసిన వాళ్ళ మాట లాగా అనిపిస్తోంది మీకు నేను ముందే తెలుసా? మనకి ముందే పరిచయం వుందా అనని లేనిపోని చెత్త కవిత్వాలతో మాట దాటేసి తప్పించుకుని పారిపోతుంటారు. ఇదేనేమో కలికాలం అంటే ..... 

             కానీ కలికాలంలో కూడా బేధాలు వున్నట్టు వున్నాయి, అందరికీ ఇలాంటి కళలు రావు కొంతమంది మంచి వాళ్ళు వుంటారు వీళ్ళ చేతుల్లో మోసపోడానికి. వాళ్ళ లాగా కన్నింగ్ గా ఆలోచించలేరు. ఇంకొంత మంది తెలివిగా ప్రవర్తిస్తున్నాం అనుకకుంటారేగాని పాపం చివరికి వాళ్ళకే అర్తం కాకుండా మోసపోతారు. ఇలాంటి మనుషులతో మునిగిపోయిన ఈ సమాజంలో మంచి వారు కూడా 1% వున్నారు వాళ్ళ పరిస్థితి అచ్చం ఇలానే,  చెరువులో వున్న చేప జాలరుల వేట వల్ల వలలో చిక్కుకుని బయట పడి కొత్త ప్రపంచంలో పోటీ పడలేక గిల గిలా కొట్టుకుని చచ్చిపోయినట్టు ఈ 1% మంచి వాళ్ళు కూడా అలాంటి మోసాలను పసికట్టలేక, పసిగట్టినా తెలివిగా తప్పించుకోలేక గిల గిలా కొట్టుకుంటూ ఆ సుడిగుండం నుంచి తనని బయట పడేసే చేయి కోసం ఆశతో వెతుకుతూ వుంటారు.

                  ఒక విధంగా చుస్తే ఈ తప్పంతా తల్లిదండ్రులదేనేమో, వాళ్ళేం చేసారు అని నన్ను తిట్టడం మొదలు పెట్టద్దండోయ్. వాళ్ళు చూసిన పాత రోజుల్లో అందరూ మంచి వారే వుండివుండొచ్చు కానీ ఇప్పటి రోజులకి తగ్గట్టు నన్ను పెంచకపోవడం వాళ్ళ తప్పు కాదంటారా? ఎక్కడ వేసిన గొంగళి అక్కడే కాకుండా కాస్త బయటి ప్రపంచానికి నన్ను పరిచయం చేయకపోవడం, సమాజం లో ఇన్ని రకాల వింత మనుషులు వింతవింత ప్రవర్తనలు ఉంటాయని తెలియచెప్పకపోవడం, ఇన్ని మోసాలను నేను గ్రహించేలాగా చేయకపోవటం వాళ్ళ తప్పు కాదంటారా? కేవలం చదువుకూ ఇంటికీ పరిమితం చేయకపోతే ఇవన్నిటినీ కూడా నాకు తెలిసేలా చేస్తే హటాత్తుగా బయటికి వచ్చినప్పుడు కనీసం వేరే వాళ్ళ చేతుల్లో మోసపోకుండా జాగ్రత్త పడేలా వుపయోగపడేది కదా? కనీసం కాలేజీ పాటాలలో కూడా ఎక్కడా చదవలేదు ఇలాంటి వాళ్ళని ఎలా ఎదుర్కోవటం అని. 

                   బహుశా!  వాళ్ళకీ మొదటి సారి కావొచ్చు ఇలాంటి మనుషులను చూడటం, పైపెచ్చు వాళ్ళు అనుకునివుండొచ్చు మా కూతురు చాలా తెలివిగల అమ్మాయి, ఎలాంటి పరిస్తుతలనైనా చిటెకలో పరిష్కరించగలదు అని,  ఏ కారణం అయితేనేం ఇంత వయసు వచ్చాక ఏది మంచో? ఏది చెడో? ఎటు వైపు వెళ్తే మంచి జరుగుతుందో? కనిపెట్టే సామర్ద్యత నాకు కల్పించారు. 

               ఏది కారణం అయితేనేం ఇలాంటి వాళ్ళని ఎదుర్కుని సమాజంలో నిలబడగలగాలి. చెడు చేయాలి అననుకునేవాళ్ళకి సరియైన బుద్ది చెప్పలేకపోయినా నన్ను నేను కాపాడుకోవాలి వీలైతే ఇతరులకి తెలియజెప్పాలి, అంతేగాని పిరికి దానిలాగా ఇంట్లో కూర్చుని  కాలాన్ని వెల్లబుస్తూ, నా తెలివి తేటలను అటక మీద పడేసి నాన్న తెచ్చిన సంబంధం చేసుకుని అత్తారింట్లో ఆ పని ఈ పని అంటూ అంట్లు తోమడం బట్టలు వుతకడం నా వల్ల అసలే కాదు.  

                 చివరికి నాకు వచ్చింది చిన్న కష్టమైనా పెద్ద కష్టమైనా వేరే వాళ్ళతో నా బాధ చెప్పి మళ్ళి వాళ్ళ చేతుల్లో కూడా మోసపోవటం ఇష్టం లేక నాలో నేనే ఒంటరిగా కూర్చుని గొనుక్కుoటూ ఇలా పెన్నులో ఇంకు అయిపోయేదాకా పేజీలకి పేజీలు చాటభారతం రాసేస్తూ వుంటాను, బాధ తగ్గి ఆలోచనా శక్తి వచ్చేదాకా...! 

        కనుక  మీరు కూడా మీకు ఎప్పుడైనా బాధగ వున్నప్పుడు ఇలా ఒంటరిగా కూర్చుని మీలో మీరే మాట్లాడుకుంటూ సమస్యకి పరిష్కారం వెతకండి మొదట్లో మనసు బాధతో మెదడు నెగటివ్ దారి లో ఆలోచింపచేసినా తర్వాత చివరికి పాజిటివ్ గా ఆలోచిస్తారు - ఇది అసలు పెద్ద సమస్యే కాదే! నేను ఎందుకు ఇంతలా నా విలువైన సమయాన్ని వృధా చేస్తున్నా అనని realize అయ్యి డైరీ ని ఆనందంగా మూసేసి రాయటం ఆపేసి అందరితో ఆనందంగా గడిపేస్తారు ఎప్పటిలాగా... ! 

           మర్చిపోకండి సుమీ ఎవరూ లేనప్పుడే (లేదా) ఎవరూ లేని ఒంటరి ప్రదేశంలోనే మీలో మీరు మాట్లాడుకోండి లేదా, తనలో తానే మాట్లాడుకుంటున్నాడు వాడికేదో పిచ్చి పట్టినట్టు వుంది అననుకుంటారు చుసిన వాళ్ళు.  

        ఇదీ స్నేహితులారా నా డైరీ లోని ఒక బుజ్జి పేజి, మరి మీ పేజీ ని, కష్ట సుఖాలను, మెళకువలను కూడా మా అందరితో పంచుకుని మీ చుట్టూ వుండే అందరినీ మీ చిరకాల స్నేహితులుగా మలచుకోండి. 

                                                              అందరికీ నా ధన్యవాదాలు.
***************************************************************************************************

-signing of by Teju Innovations....                               Click Here To Read Our Next Story....  

                      

Robo Love